Rentgenowska analiza fazowa i spektrometr alfa

Rentgenowska analiza fazowa jest metodą analityczną, która umożliwia nam zidentyfikowanie składu fazowego substancji polikrystalicznych, czyli takich, które nie są jednorodne pod względem kryształów w swojej strukturze. Jest ona obszarem zainteresowań dziedziny, która nazywa się dyfraktometria rentgenowska.

Spektrometr alfa oraz inne metody analizy

spektrometr alfa

Wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje dyfraktometrii rentgenowskiej, które różnią się rodzajami detektorów wbudowanych w dyfraktometry. Jest to dyfraktometria rentgenowska szerokokątowa, czyli WAXS oraz dyfraktometria rentgenowska wąskokątowa, czyli SAXS. Służą one przede wszystkim do identyfikacji faz krystalicznych, czyli rozpoznania, jakie fazy krystaliczne są obecne w badanej próbce, ich skład fazowy, czyli to, jaki procent próbki zajmuje dana faza. Umożliwiają nam one również odróżnienie faz, które są krystaliczne od tych które są stałe amorficzne oraz poznanie wielkości krystalitów, czyli części składowych próbek krystalicznych. Rentgenowska analiza fazowa jest bardzo droga, lecz wydajna i daje miarodajne wyniki. Oprócz rentgenowskiej analizy fazowej, w laboratoriach są stosowane bardzo różne metody badania kryształów, między innymi metody spektrometryczne, takie jak spektrometria ramanowska, która umożliwia poznanie budowy powierzchni kryształu, a jedyne czego do tego potrzebujemy to spektrometr ramana i oczywiście wykwalifikowany naukowiec. Podobnie sprawa się ma ze spektroskopią alfa, jeżeli mamy tak zwany spektrometr alfa i umiemy się nim posługiwać i zinterpretować wyniki.

Wszystkie wyżej wymienione metody stawiają pewnego rodzaju wymagania. Nie można zapominać o tym, że od tego z jaką dokładnością przeprowadzimy naszą analizę, będzie zależało to jakie otrzymamy wyniki. Są to badanie kosztowne, dlatego trzeba podejść do nich z rozsądkiem.